Był wczesny wiosenny poranek,Yarumii spiął konia, na skraju góry.Na jego twarzy widać było bruzdy trudów zycia.Jechał tu bardzo długo, miał jeden cel.

Ostro zaciął konia i szybko zjechał z góry, za kilka mil powienien dojechać do wsi.Jednak coś go spowalniało i nie dawało mu spokoju.Kilka lat temu słyszał historię o tym miejscu, która nie pozwoliła mu spokojnie żyć. Każdego dnia tej długiej wędrówki wyobrażał sobie chwile , kiedy tu dotrze.Był już tak blisko.Wiesidział z oddali, dziwnie spokojna i cichą o tej porze dnia. Zwykle w takich miejscach widać był ruch ludzi,którzy krzątali sie przy obejściach,gospodarstwach.Tu jednak było inaczej, wiedział dlaczego.